नयाँ दिल्ली । गत वर्ष विलासिताका सामानहरूमा विशेषज्ञता राख्ने फ्रान्सेली समूह लुइस भिट्टन मोएट हेनेसी (एलभीएमएच) ले दक्षिण एसियामा एउटा ठूलो ध्रुव बनाएको थियो। अझ विशेष गरी अहिले विश्वको सबैभन्दा बढी जनसंख्या भएको राष्ट्रको रुपमा भारत एक नम्बरमा पुगेको छ।
यसले बलिउड अभिनेत्री दीपिका पादुकोणलाई आफ्नो पोर्टफोलियोमा सबैभन्दा बहुमूल्य ब्रान्ड लुइस विटनको राजदूतको रूपमा नियुक्त गर्यो, जसले उनीहरूको उपस्थितिमा मात्र विस्तार गर्दैन कि भारतका लगभग १२० अरबपतिहरू र मध्यम आय भएका समूहहरुलाई लक्षित गरी गहिरो, दीर्घकालीन रणनीतिको अग्रदूतको रुपमा काम गर्ने बताउँछ।
गत महिना मात्रै, पेरिसको कउचर हाउस क्रिस्चियन डायरले आफ्नो फल २०२३ को सङ्ग्रह मुम्बईमा आयोजना गर्यो, जुन भारतमा आफ्नो नवीनतम सङ्ग्रह अनावरण गर्ने पहिलो फेसन हाउस बन्यो। डियोरको अभिभावक समूह एलभीएमएचको शेयरहरू १ प्रतिशतले बढेर ८३८.७ यूरो ($९१३) मा पुग्यो, जुन अर्को दिन उच्च रेकर्ड कायम गरेको थियो।
अर्बपति बर्नार्ड अर्नाल्टको फ्रान्सेली लक्जरी बेहेमोथ एलभीएमएचको दोस्रो-ठूलो ब्रान्ड डायर, र भारतलाई यसको मौसमी तालिकामा थप्ने निर्णयले भारत लक्षित व्यापारहरु गर्न चासो देखाएको छ। अक्सफामका अनुसार देशमा हाल ११९ अर्बपतिहरू छन्, र ८००,००० डलरभन्दा बढीका करोडपतिहरू छन्। नाइट फ्र्यांकको तथ्यांकले सन् २०२६ सम्ममा भारतमा १४ लाख करोडपति हुने अनुमान गरेको छ – जुन २०२१ को तुलनामा ७७% बढी हो।
यस कदमले एलभीएमएच दायरामा प्रवेश-स्तरका खरीददारहरू ल्याउने डिओरको क्षमतालाई पनि औंल्याउँछ र महत्वाकांक्षी विलासिता खोज्नेहरूको बढ्दो समूह, विशेष गरी १.४ बिलियन जनताको देशमा, यसको कस्मेटिक्स, अत्तर र झोला प्रस्तावहरू मार्फत काम गर्दछ।
ब्लुमबर्ग इन्टेलिजेन्सका लक्जरी सामानका वरिष्ठ विश्लेषक डेबोराह एटकेनले भने, ‘मध्यम वर्गको वृद्धि भएको र वर्षभरिमा करोडपतिहरूको साथमा यो एकदमै प्रयोग नगरिएको बजार हो। यो जीवन्त छ, यो नयाँ डिजाइन र नयाँ रंग हो, विलासी ठाउँमा नयाँ प्रविधिहरू, जुन धेरै आवश्यक छ।’
शुरुवातकर्ताहरूका लागि धेरै कारकहरू, गम्भीर र निरन्तर सुधारहरूले लगानीको वातावरणमा सुधार ल्याएको छ, विशेष गरी १९९१ मा यसको अर्थतन्त्र खोल्दा भारत आज व्यापार गर्न सजिलो राष्ट्रको शीर्ष १०० क्लबको एक हिस्सा हो।
बदलिएको धारणा अर्को हो। भारतले धनीहरूको खर्च गर्ने प्रवृत्तिलाई अँगालेको छ र दशकौंसम्म समाजवादी देशमा धन लुकाएर खर्च गर्ने र घमण्डी जीवनयापनलाई कुरूप बनाएको छ। निस्सन्देह, पूर्वाधार, नीति र विकासको लागि अनुकूल सामान्य सामाजिक र राजनीतिक वातावरण र प्रत्यक्ष विदेशी लगानी (एफडीआई) ले यो सबै सम्भव बनाएको छ।
तुलनात्मक रूपमा पाकिस्तानले आर्थिक सुधारको आवश्यकताबाहेक पहिचानको संकटबाट पनि ग्रस्त छ, जुन राज्यका संस्थाहरू र टुक्रिएको शिक्षा प्रणालीको माध्यमबाट जारी छ र जुन थप अवरोधहरू हुन्।
सन् २०१७ मा एलभीएमएचले आर्थिक वर्षमा भारतको लागि विदेश मन्त्रालय १.७८ बिलियन राजस्व पोष्ट गर्यो, यसको नाफा ५० प्रतिशतले ८० मिलियनमा पुगेको छ। एकल ब्रान्ड रिटेलका लागि विदेशी प्रत्यक्ष लगानी (एफडीआई) प्रस्तावहरूका लागि भारत सरकारको औद्योगिक नीति र प्रवर्द्धन विभागले पनि यसलाई प्रोत्साहित गरेको थियो भनेर ध्यान दिन दुख्दैन।
लुइस भिटनको एफडीआई प्रस्ताव थप उत्पादनहरू थप्न अनुमति दिने थियो, जसले सम्भवतः समयसँगै यसको राजस्व बढाएको थियो। सन् २०२२ मा, रोयटर्सले रिपोर्ट अनुसार लक्जरी जर्मन कार निर्माता मर्सिडीज बेन्जले पनि भारतमा लामो समयदेखि व्यापार गरिरहेको छ।
भारत ठूलो मात्रामा सानो र कम लागतको कार बजार जसमा लक्जरी मोडलहरू कुल वार्षिक ३ मिलियन बिक्रीको १ प्रतिशत मात्र हो- गत वर्ष मर्सिडिजले उच्च-अन्तका कारहरूको रेकर्ड संख्यामा बिक्री गरेको देख्यो। सन् २०२२ को लागि नाइट फ्रान्क डेटाले ५३ प्रतिशत अति-धनी व्यक्तिहरूले लक्जरी घडीहरू र ह्यान्डब्यागहरू दुवैमा स्प्लर्ज गरेको देखाएको छ, जुन २०२० मा क्रमशः ४१% र ९% थियो।
भारतको स्टार्ट-अप उन्माद र स्टक बजारको उछाल पनि गतिमा थियो जसले रोलेक्स, लुइस भिटन र गुच्ची जस्ता विलासी ब्रान्डहरूमा धनी खर्च गर्नेहरूको नयाँ क्रम सिर्जना गरेको सन् २०२१ को हुरुन इन्डिया वेल्थले रिपोर्ट गरेको थियो।
कम्तिमा एक मिलियन डलरको नेटवर्थ भएका भारतीय घरपरिवारको संख्या २०२१ मा ११% बढेर ४५८,००० पुगेको छ र आगामी पाँच वर्षमा ३०% ले वृद्धि हुने अपेक्षा गरिएको छ, प्रतिवेदनले निष्कर्ष निकालेको छ।
